Zadać ćwiczenie pytanie z wymierną odpowiedzią
Wyobraź sobie klienta biznesu pyta: "Który z moich jednostek pochodzi z tej oryginalnej partii, a co pozostaje w magazynie?" Ustaw to jako pytanie ćwiczenie. Daj zespołowi fikcyjny numer i numer oryginalnego przedmiotu, okno czasowe i magazyn. Zawarte drugiej partii tego samego elementu w urządzeniu. Test zawierający jedną partię i jeden klient może powiedzieć, czy wyszukiwanie działa, ale rzadko ujawnia, czy wyniki mogą wykluczyć sąsiednie zapasy.
Użyj oddzielnego pliku praktyki lub zatwierdzonej kopii z usuniętymi danymi klienta. Poproś osobę, która nie przygotowała danych do uruchomienia pierwszego przejścia z uprawnieniami i narzędzia wyszukiwania pracowników normalnie używać. Przechwytywanie upłynął czas, rozpoczęto rejestry, pytania skierowano do innej strony i decyzje nadal nierozwiązane. Ramy identyfikowalności GS1 odróżniają wydarzenia w łańcuchu dostaw od opisujących je danych. To rozróżnienie pomaga liderowi ćwiczeń przetestować każdy przekazanie indywidualnie i zobaczyć, gdzie link pierwszy przerwie.
Odtworzyć oryginał odbioru w określonej jednostce handlowej
Dla fikcyjnego materiału kosmetycznego, Lot A przybywa jako dziesięć kartonów po dwanaście identycznych zamkniętych jednostek. Lot B przybywa później jako pięć pudełek kartonowych o tym samym rozmiarze opakowania i elemencie. Dystrybutor rozpoczyna od 120 jednostek partii A i 60 jednostek partii B, chociaż system inwentaryzacji wyświetla jedną pozycję zakupu. Linie odbiorcze zachowują oryginalne identyfikatory partii, grupy kartonowe oraz oddzielne referencje odbioru. Pojedyncza suma piętnastu kartonów ukryłaby różnicę, jaką ćwiczenie jest przeznaczone do znalezienia.
W odniesieniu do każdego rejestru odbioru należy zauważyć stronę źródłową, zarejestrowaną lokalizację, datę prowadzenia działalności, zamówiony przedmiot i jednostkę handlową, obserwowaną partię i ilość, otrzymującą referencję oraz potwierdzającą rekord. Sprawdź, czy identyfikatory są przeszukiwane bez kopiowania obrazu etykiety do nowego arkusza kalkulacyjnego. W środowisku kodowanym GS1 pole partii lub partii oraz identyfikator pozycji handlowej przekazują różne fakty. W przypadku gdy partnerzy stosują zwykłe etykiety lub kody wewnętrzne, należy zachować takie samo rozróżnienie i zapisać, który kod odwzorowuje z powrotem do oryginalnej strony i pozycji.
Podążaj za jednostkami, które wybrały inną trasę wewnątrz magazynu
W przykładzie dystrybutor odłożył 12 jednostek partii A jako zachowane zapasy próbek, zostawił 18 w ładowni jakości i przeniósł dwie grupy 30 i 6 do różnych miejsc umieszczenia na zewnątrz. Ilości w stanie inwentarza ostatecznie przemieszczają się pod tym samym numerem referencyjnym dla wysyłki, obejmującym 36 jednostek. Zostaje 54 jednostki partii A w dostępnych magazynach. Stacjonowanie jest ruchem wewnątrz magazynu, więc te same jednostki powinny pojawić się raz w końcowym usposobieniu, nawet jeśli pojawiają się w kilku zdarzeniach.
Umieść jedną celową słabość w danych z praktyki. Podaj próbce numer tacki wewnętrznej i niech jej ilość pojawi się w inwentaryzacji bez łącza source- lot. Zapytaj, czy operator może odzyskać oryginalne odniesienie z zapisu transferu. Obserwacja powinna zidentyfikować dwa rekordy, które nie dołączą i który zespół może naprawić to połączenie. Znalezienie wiarygodnego dopasowania według daty lub lokalizacji półki może poinformować dochodzenie. Udane wyniki wymagają udokumentowanych dowodów, że rezerwa należy do podanej partii.
Sprawdzić jednostki wychodzące i zwrócone w obu kierunkach
Rozpocznij od pierwotnej partii i zidentyfikuj odbiorcę, numer referencyjny przesyłki, datę i ilość związaną z lotą w celu wysłania 36 jednostek. Poproś kogoś innego, żeby zaczął od źródła dostawy i odzyskał to samo źródło. W przypadku gdy w dokumentacji wysyłkowej jest mowa tylko o "mieszanych partiach", należy szukać zapisu opakowań lub innego rejestru zdarzeń o rzeczywistych ilościach. Zezwolenie na mieszanie daje instrukcje zakupu. Fizyczny przydział pokazuje, które towary faktycznie przemieszczone.
Nagrywaj sześć jednostek wracających z tej centrali. Zachowaj przesyłkę klienta i zwrot jako oddzielne ruchy. Historia nadal rejestruje 36 jednostek, w tym sześć później wróciło do wyraźnego przedziału powrotnego. W odniesieniu do odcięcia, przykład stanowi 30 jednostek poza dystrybutorem, sześć w zamian za ładownię, 12 w zatrzymanej próbce, 18 w jakości ładowni i 54 dostępne. Te dyspozycje zawierają oryginalną 120. Partia B pozostaje poza tym wynikiem, jeżeli dowody nadal prawidłowo ją identyfikują.
Identyfikacja punktów, w których partner posiada dowody
Załóżmy, że magazyn może udowodnić, że przeniósł mieszane palety do zewnętrznego partnera logistycznego, podczas gdy sam partner rejestrował zawartość kartonu w wysyłki. Zapisz dokładnie wymagane powiązanie, kto go trzyma i ostatnie zweryfikowane zdarzenie. Zapytaj, czy partner może odpowiedzieć za pomocą wspólnego odniesienia wysyłki i podziału partii na tej samej podstawie jednostkowej. Ćwiczenie można przeprowadzić z próbki lub uzgodnionej gry role- jeśli obieg żywych rekordów ujawniłby informacje klienta lub handlowe.
Ustaw zasadę, gdzie kończy się twój własny widok. Dystrybutor może zgłosić zweryfikowaną wysyłkę i wskazanego odbiorcę do upoważnionych osób. Dalszy przydział odbiorcy wymaga dowodów od tej strony. Nieodebrane przekazanie pozostaje otwarte z właścicielem i następnym terminem przeglądu. To zapobiega odczytywaniu zakończonego wiersza w wewnętrznej desce rozdzielczej jako zweryfikowanej widoczności przez resztę łańcucha.
Nagrać znalezisko, które może być ponownie przetestowane
Utrzymuj wynik na jednej stronie. Zawarte są pytania, zakres i czas odcięcia, identyfikatory źródłowe, ilości uzgodnione z jednostkami, zweryfikowane zdarzenia, nierozwiązane linki i odpowiedzialny kontroler. Umieść odnotowane rekordy i wywnioskowane dopasowania w odrębnych oznaczonych polach. Ilość pojednania potwierdza arytmetykę. Przegląd powinien również sprawdzić, czy każdy wiersz był obsługiwany przez właściwe zdarzenie i że zwroty zostały przyznane aktualny status.
Przypisz ulepszenie osobie, która stworzy brakujące pole w drodze przekazania. W przykładzie, operacje pobierania próbek mogą wymagać zaobserwowanej partii źródła przy każdym transferze próbki. Na następnej próbie, zmienić paragon i użyć innego recenzenta. Przełęcz oznacza, że recenzent może odtworzyć trasę i usposobienie ze zwykłych rekordów, w tym wyjątku, bez polegania na osobie, która napisała ćwiczenie.