Zdefiniuj związek zanim nazwiesz go programem dystrybucyjnym
Przedsiębiorstwem może być nabywca, hurtownik dostarczający własne rachunki, dystrybutor odpowiedzialny za określony rynek lub partner świadczący usługi takie jak magazynowanie i komunikacja z klientami. Ta sama organizacja może pełnić więcej niż jedną rolę. Rozpocząć od określenia, jaka rola ma zastosowanie do proponowanego związku, gdzie materiały są obsługiwane i kto jest w stanie zatwierdzić zmianę produktu, opakowania lub czasu. Rozmowa o uzgodnieniu dostaw jest przydatna, gdy obie drużyny mogą opisać zakres odpowiedzialności w kategoriach operacyjnych.
Dla firmy oceniającej stosunek dostaw składników kosmetycznych, uchwycić swój obecny zakres produktu, rynek docelowy, typy klientów i realistyczny wzór zamówienia. Wypisz materiały, które Cię interesują, jak te materiały zostaną poddane przeglądowi i który zespół jest właścicielem dystrybucji po otrzymaniu. Jeśli masz już master produktu, to zawierać kilka istotnych odniesień do linii, aby dostawca może powiedzieć, czy jego własne definicje pasują. Uczestnik szukający pierwszej oceny może powiedzieć tak jasno. Nie ma potrzeby przedstawiania niezweryfikowanej prognozy stanu zapasów jako zobowiązania.
Porównaj wymagania dotyczące wsiadań do pokładów w zespołach
Zamówienia mogą wymagać tożsamości organizacyjnej, referencji handlowych i określonej metody zamawiania. Zespół przyjmujący może potrzebować mapy opakowania, przykładu etykiety i kontaktu w celu wykrycia rozbieżności. Zespół ds. jakości może potrzebować aktualnej specyfikacji i ścieżki do przeglądu dokumentacji partii. Przypisz zarówno punkt kontaktowy, jak i decyzję dla każdej grupy. Wiedza, kto posiada plik, nie jest taka sama jak wiedza, kto może autoryzować zwolnienie.
Na przykład dystrybutor dostarcza regionalnych producentów kosmetyków i chce sam zająć się kwestiami dokumentacji. Po pierwsze, powinna ona określić, które rejestry dostawców mogą być przekazywane odbiorcy niższego szczebla i które wymagają bezpośredniego wniosku. Może się zgodzić, że tożsamość materialna i szczegóły dotyczące usposobienia są przechowywane w jej własnym systemie zakupów, a na żądanie udostępniany jest kontrolowany raport partii. Następnie potrzebuje sposobu na połączenie przychodzącego dochodzenia z partią, którą faktycznie rozprowadzał. Ta część umowy jest praktyczna, nawet jeśli warunki dotyczące wprowadzania do obrotu, terytorium lub wyłączności są nadal otwarte.
Potwierdzenie zakresu za pomocą pierwszej rozliczalnej transakcji
Pierwsza transakcja zapewnia lepszą podstawę do rozszerzenia niż szeroka lista. Wybierz określony zestaw artykułów, które mogą być oceniane przy użyciu dostępnych dokumentów. Zdecyduj, jak pierwsza ocena się kończy i jakie dowody pomogłyby w przeprowadzeniu regularnego zamówienia. Jeżeli pierwsze żądanie dotyczy obsługi specjalnej opakowania, należy zdecydować, czy jest to wymóg dotyczący przyszłego zaopatrzenia czy jednokrotnego wyjazdu.
Użyj krótkiego rekordu operacyjnego. Wykaz stron uczestniczących, punktu kontaktowego dla dokumentów, rynku i przeznaczenia, roli miejsca odbioru, etapów pośrednich pierwszego wniosku oraz dowodów, których potrzebuje nabywca przed zatwierdzeniem każdego etapu. Lista obietnic według zakresu i daty. Ogólne oczekiwania dostępności nie określają dopuszczalnej ilości dla określonego elementu. Wcześniejsze wyjaśnienie dokumentu nie przyznaje tego samego wyjątku dla przyszłych partii.
W tej rozmowie użyteczne są zasoby due diligence dla partnerów Międzynarodowej Administracji Handlu. Opisują one przegląd partnerów i kontekst rynkowy dla międzynarodowej działalności. Firma i dystrybutor powinny sprawdzić wymagania dotyczące ich rzeczywistych ról z odpowiednimi specjalistami i wymian, zwłaszcza przed zaakceptowaniem zobowiązań dla nowego miejsca przeznaczenia. Skupiona krótka pomaga obu stronom potwierdzić relacje w zakresie, który mogą wspierać.